I
Dudaklar yansa da dereler soğudu

II
Şarkılar söylüyor tarlakuşu
Geçerken hüzünlü gül sandıkları
Üşüyor anaların gözyaşıyla
Güleç göller, utangaç gökyüzü

Sessizlik yoldaşın olur
Dünyanın bile yüzü kararır her gece
Eceller görünmez olur
Ölümler duyulmaz olur
Karanlıkta kaybolur gider sessizlik
Sensizlik kalır yanımda

Yaz annemin mevsimi
İlkyaz kız kardeşimin. Babamın ise
Sonbahar
Ah yorgun babam
Rüzgarlı tepeler gibi konuşan

Mevsimler için böyle güzel
Şarkılar söyleriz

sen esirliğim ve hürriyetimsin
çıplak yaz gecesi gibi yanan etimsin
sen memleketimsin

sen ela gözlerinde, yeşil hareler
sen büyük, güzel ve muzaffer

Denizin üstünde ala bulut
yüzünde gümüş gemi
içinde sarı balık
dibinde mavi yosun
kıyıda bir adam
durmuş düşünür.

Bulut mu olsam,

I

Haydarpaşa garında
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk
ve telaş.
Bir adam

Ben
senden önce ölmek isterim.
Gidenin arkasından gelen
gideni bulacak mı zannediyorsun?
Ben zannetmiyorum bunu.
İyisi mi,beni yaktırırsın,
odanda ocağın üstüne korsun

1

Yaşamak şakaya gelmez,
büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın
bir sincap gibi meselâ,
yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden,

Benim ilk çocuğum, ilk hocam, ilk yoldaşım
19 yaşım
Sana anam gibi hürmet ediyorum
edeceğim
Senin ilk arşınladığın yoldan gidiyorum
gideceğim

Seni Düşünüyorum
Türkiye Komünist Partisi,
T. K. P.’m benim,
seni düşünüyorum.
Sen dünümüz, bugünümüz, yarınımızsın,
en büyük ustalığımız,

Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da
hattâ sevda yüzünden ölmek de ayıp değil,
bütün iş Tahirle Zühre olabilmekte
yani yürekte.

Meselâ bir barikatta dövüşerek

Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey,
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana,
Ben artık şarkı dinlemek değil,

Belki ben
o günden
çok daha evvel,
köprü başında sallanarak
bir sabah vakti gölgemi asfalta salacağım.
Belki ben
o günden
çok daha sonra ,
matruş çenemde ak bir sakalın izi

Gelsene dedi bana
Kalsana dedi bana
Gülsene dedi bana
Ölsene dedi bana

Geldim
Kaldım
Güldüm
Öldüm

Okunaklı yol şarkılarına çalıştık
Değişimdi ilk hecemiz

Deniz ki yorgun tavrıyla
O göksel kabuklarını
Yoğun bir çabayla kum üzerine
Değiştirir boyuna

YOL

Hayat kapısından tek tek

Her giriş ecele doğru.

Toprakta sürünür bebek

Her karış ecele doğru.

İster yürü, ister bekle

İster çıkart, ister ekle

Uyuyan Güzel

Bir kadın yatıyor uzanmış yatagında
Kır çiçekli perdesi az aralı,odası loş
Gümüş rengi katılmıs altından saçlarına

Sen Gelmedin

Seni düsündüm yine
Bilmem kac defadir hayal ettim
Ceylan gibi bakislarini
Kizinca kas catisini
Elimden simsiki tutusunu
Simsicak duygularini düsündüm.

Serenad

Seni düsünüpte yatarken aksamlari yataga,
Kizil aksamdan mor geceler sararken bedenimi,
Bütün arzularimla rüyalarima beklerim kadin!

Bu tatli-hos geceden sonra pembe safagi,

daha dokunmadan kurudu irem
çöllere bir türlü yağamıyorum
yeni bir koşunun başlangıcında
biraz deprem sonrası
biraz şehir hülyası
bir kalp yangınından geriye kalan

Masamız bir yaz ayı. Sandalye
Gölgesi ağacın
Su damlacıkları düş kırıntılarıdır
Kuşların düşürdüğü

Senin yürüyüşünde
Yorgun bir yazmanın endamı

Hani zamanın genişlediğini hissedersin içinde
Buudların başkalaştığını farkedersin,
İçine sessizce yayılan bir sükunet
Ve sessizliği dinlettiren inşirah havası.

Sakin ve sessizce ıslayan damlalar,
Gökte bulutlar artık istemeyince
Ana gibi yarın sıcak kucağına
Kendini bırakan damlalar...
Kavrulmuş toprakları okşayan damlalarda

Zaman kendi kendini yiyiyor her gün
Farkına, tadına varamadan günler bitti.
Yenileri var belki
Ama tatları farklı, belli.

Çoğu zaman geçmiş daha tatlı,
Gelecekte bir geçmiş

Hayalin gece gibiydi
Yavaş yavaş aldı kalbimi
Gözlerin gülüyordu nispet edersecesine.

Farkına vardım sevgimin, karanlığın, yıldızların
Fırlatmak istedim hayalini beynimden

Zaman kadar uzaksın bana
Aydınlık kadar yakınsın bana bir gece lambasının altında
Neye yarar ki bu
Bir gündüz vakti.

Bir boşluktayız ikimizde
Benim varlığım boş senin için

Hayaller kurdum umutsuzca
Senden habersiz.

Koşmak istedim yarına senden önce
Döndüm baktım sende yarındaydın
Belki başkasının yanındaydın
Şimdi yanımdasın
Hayalimdesin

Farkına varamadım
Yarına vardığımda yanındaydım
Bütün her şeyimle yanındaydım
Ama ben yanan taraftaydım
Bütün her şey yandı
Bütün güzellikler çoktan kaydı

Bir dert var içimde bir dert
Izdırap ve çile üstüne gam an be an
Yokluğa bir hasret ve bir dert
Öyle bir dert ki bu
Ne sen anlarsın sırrını
Ne gayrısı çare olur hikmetine

Keşke bir melek olsaydın
Ben kabuslarla boğuşurken uykuda
Gelip alnımın terini silerken
Saçlarımı okşasaydın usulca
Ferahlığını duyursaydın ruhuma.